Met de huisarts aan de wandel in de wijk

Hij zet er de sokken in, Frank Greeven, huisarts uit Oldenzaal. Hij geeft de richting aan, achter hem volgt een tiental medewandelaars. Samen maken zij een paar keer per week een ommetje door de wijk. ‘Soms hebben we het zo gezellig dat we aan het eind helemaal niet weten welke route we hebben gelopen’, zegt deelneemster Erna.

Het Oldenzaalse wandelclubje bestaat uit fitte senioren, tussen pakweg 68 en 84. Het wandelen is laagdrempelig; het kost niks en iedereen mag mee, patiënt van Greeven of niet. Het blijkt een succesformule, want ze wandelen al zes jaar door de groene wijk, onder begeleiding van de praktijk.

Wandelen helpt om je hoofd leeg te maken, en is een goede gelegenheid om beweging te pakken, zegt Frank. ‘Een hond is een goede wandelcoach. Dus laat de hond uit, zelfs als je er geen hebt.’ Hij ziet het effect van wandelen in zijn praktijk. ‘Mensen worden vitaler. Ze zitten minder vaak in de spreekkamer, hebben soms minder medicatie nodig en ze beginnen te stralen. Vaak heeft bewegen ook neveneffecten: mensen gaan gezonder eten, ze laten de sigaretten staan. In zo’n groepje stimuleren mensen elkaar. Ze voelen zich verbonden, hebben het gezellig.’

De club wandelt telkens een half uur. Is dat niet te kort? Frank: ‘Als je vijf keer per week een half uur beweegt, heb je al een enorme gezondheidswinst. Vooral als je dat buiten doet, dan komt je geest tot rust.’ Het tempo is stevig, maar niet te hoog. Er moet wel gekletst kunnen worden. ‘Het is heel gezellig’, zegt Fien. Zij voelt zich fit door het wandelen en het tempo mag van haar omhoog. ‘Normaal wandelen we sneller. Grotere passen nemen helpt ook.’ Tonnie woont nog niet zo lang in Oldenzaal. Zij wilde meer bewegen, en vond aansluiting én gezelligheid door het wandelen. Thea houdt van de buitenlucht, die doet haar goed.
‘Ik moet elke dag echt wel naar buiten.’ Voor Marian is de wandelclub een stok achter de deur. Thea: ‘In het begin vond Marian dat ik hard liep, maar zelf loopt ze nu ook zo hard.’ Als het regent komen de dames niet, zij houden van mooi weer. ‘Het is prettig dat je je niet hoeft aan- en af te melden’, vinden ze. ‘Je komt gewoon als je zin hebt.’

Halverwege stopt de club om te zwaaien en te draaien. Armen van links naar rechts, hoelahoepen zonder hoepel en als evenwichtsoefening ‘lunges’ voor je benen: een oefening waarmee je je spieren traint en je balans kunt verbeteren. Frank doet het voor, de club doet mee. Als iedereen helemaal los is, gaan ze weer.

Veel wandelaars zijn sportief. Ze zwemmen, tennissen of doen mee aan Nederland in beweging op tv. Dinie van 84 gymnastiekt elke ochtend. Zij en Waltraud spreken elkaar ook buiten het wandelen om, zij zijn aangetrouwde familie. Na het wandelen drinken ze samen koffie.

Ook Sjoertje en Erna zijn bevriend geraakt door het wandelen, net als hun meelopende mannen, Gerrit en Henk. ‘Mijn zus in Borne zou ook wel zo’n groepje willen’, zegt Erna. ‘Veel meer huisartsen zouden dit moeten organiseren.’ Aan Frank zal het niet liggen, hij houdt zijn wandelverhaal ook in het kader van de nascholing van huisartsen.

‘Wij zijn de enige overgebleven mannen’, zegt Gerrit met gevoel voor drama. Hij houdt van wandelen, Henk ziet het meer als noodzakelijk om fit te blijven. Gerrit: ‘Na je zeventigste word je stijver, dat merk je. Dus ga wat doen, onderneem iets!’ Henk: ‘Van in je stoel zitten knap je niet op. Je moet meer bewegen, zo simpel is het.’

Binnenkort viert de wandelclub het jaarlijkse jubileum. Met wandelen, en met taart. ‘Genieten mag’, zegt Frank. Vanzelfsprekend loopt de club ter compensatie van het gebak dan wel
de dubbele afstand …



Zie wat jij kan doen, ga voor groen!

Benieuwd wat je in je eigen omgeving kunt doen aan groen? Zodat je je straks bevindt in een groene oase met prachtige Overijsselse dieren? Check onze welkomstkaarten met hele makkelijke tips en help de biodiversiteit een handje!
Ga naar Ga naar

Aan Natuur voor elkaar werken mee